Το forum της εσωτερικής αναζήτησης και αφύπνισης
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  
Η ώρα...είναι
ο χώρος μας στο facebook

Πρόσφατα Θέματα
Πλοήγηση
 Πόρταλ
 Ευρετήριο
 Κατάλογος Μελών
 Προφίλ
 Συχνές Ερωτήσεις
 Αναζήτηση
Κορυφαίοι συγγραφείς
Ο λ ύ μ π ι ο ς (442)
 
ΑΡΤΕΜΙΣ (223)
 
ecyse (92)
 
EKATH (78)
 
dimig (73)
 
Ιππολύτη Αμαζών (59)
 
Δάφνη (22)
 
ΟΡΦΕΑΣ (19)
 
'Ατροπος (15)
 
astro (14)
 
Στατιστικά
Τα μέλη μας είναι συνολικά 140
Το νέο μέλος στις συζητήσεις μας είναι ο/η kanlyo

Τα μέλη μας έχουν δημοσιεύσει συνολικά 1149 θέματα σε 453 θέματα
οι επισκέπτες μας
Counters
Free Counter

Μοιραστείτε | 
 

 ΟΛΥΜΠΙΟΙ ΘΕΟΙ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Ο λ ύ μ π ι ο ς
Admin
Admin
avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: ΟΛΥΜΠΙΟΙ ΘΕΟΙ   Σαβ Μαρ 14, 2009 10:23 am

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στη κορυφή του Ολύμπου. Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία. Στην πραγματικότητα οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί και άλλοι που λατρεύονταν τοπικά π.χ. ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης ήταν οι μεγαλύτεροι θεοί, ενώ ο Διόνυσος ήταν μικρότερος θεός. Το δωδεκάθεο είναι έννοια που σχηματίστηκε από δυτικούς λόγιους τον 16ο-17ο αιώνα και έχει εμφανιστεί με διάφορες συνθέσεις ανάμεσα σε 14 θεούς.
Οι θεότητες που, κατά παράδοση, αποτελούσαν το δωδεκάθεο είναι:
Αθηνά: Θεά της Σοφίας, των τεχνών και του σώφρονος πολέμου.
Απόλλων: Θεός της μαντικής τέχνης, της μουσικής και του χορού, της ηθικής τάξης και της λογικής. Ήταν ακόμα θεραπευτής θεός.
Άρης: Θεός της μάχης και του πολέμου.
Άρτεμις: Θεά της άγριας φύσης, του κυνηγιού, των ζώων και της γονιμότητας.
Αφροδίτη: Θεά της ομορφιάς και του έρωτα.
Δήμητρα: Θεά της γης, της γεωργίας , της χλωρίδας, της τροφής, του γάμου και προστάτιδα των γεωργών.
Ερμής: Ήταν ο αγγελιαφόρος των θεών, κήρυκας και ψυχοπομπός, προστάτης του εμπορίου, των ταξιδιωτών αλλά και των ληστών.
Εστία: Θεά της οικογένειας, της οικίας, της φωτιάς και των υφαντικών τεχνών.
Ζευς ή Δίας: Ο πατέρας των Θεών και ο σπουδαιότερος από αυτούς. Θεός των καιρικών φαινομένων, προστάτης των ξένων, της οικογένειας και της γονιμότητας. Λατρευόταν ως ο σοφός θεός που καθόριζε τις τύχες των ανθρώπων και ρύθμιζε την ηθική τάξη του κόσμου.
Ήρα: Αδελφή και σύζυγος του Δία. Ήταν προστάτιδα του γάμου και της συζυγικής πίστης.
Ήφαιστος: Θεός της φωτιάς, των ηφαιστείων, της μεταλλουργίας και προστάτης των τεχνιτών. Ήταν ακόμα ο κατασκευαστής των όπλων των θεών.
Ποσειδώνας: Θεός της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών των πόσιμων νερών και γενικά του υγρού στοιχείου.
Άλλες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας είναι:
Πλούτωνας ή Άδης : Θεός του Κάτω και του Αόρατου Κόσμου.
Γαία : Θεά της Γης.
Διόνυσος : Θεός του κρασιού και των σαρκικών απολαύσεων.
Εκάτη : Θεά της μαγείας.
Έρως : Θεός του έρωτα.
Ήβη : Θεά της νεότητας.
Ιασώ : Θεά της ίασης.
Παν : Θεός της πανίδας και των ποιμένων.
Περσεφόνη : Θεά του Κάτω Κόσμου.
Κατά τόπους το Δωδεκάθεο άλλαζε: Στην θέση της Εστίας τοποθετούνταν ο Πλούτωνας, στην θέση της Δήμητρας ο Διόνυσος, ενώ σε κάποιες περιοχές στο Δωδεκάθεο έμπαιναν και τοπικές θεότητες, κυρίως ποταμών, επειδή διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπων[1]

_________________
Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.
Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα
πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Ιππολύτη Αμαζών
Admin
Admin
avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: ΟΛΥΜΠΙΟΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ   Τρι Ιουν 02, 2009 7:14 pm

Αρχή των πάντων, όπως μας διηγείται ο αρχαίος ποιητής Ησίοδος, ήταν το Χάος. Από το Χάος γεννήθηκε η Γη, η Νύχτα και το Ερεβος. Το Έρεβος ήταν το αδιαπέραστο σκοτάδι που επικρατεί στο βάθος της γης και των ωκεανών.

Η Γη μόνη της, για νάχει συντροφιά, γέννησε τον αστροκεντημένο Ουρανό που στηριζόταν πάνω της. Η Γη ήταν η γυναίκα και ο Ουρανός ο άντρας. Από το ζευγάρι αυτό γεννήθηκαν πάρα πολλά παιδιά. Πρώτα - πρώτα τα ψηλά βουνά, ο Πόντος και ο Ωκεανός. Ο Πόντος ήταν η θάλασσα και ο Ωκεανός, όπως πίστευαν οι πρώτοι Ελληνες, ήταν ένα μεγάλο και ορμητικό ποτάμι που κύκλωνε τη γη (το έδαφος) και κυλούσε συνέχεια γύρω της. Ο Ωκεανός δηλαδή ήταν διαφορετικός από τον Πόντο.

Αλλα παιδιά τους ήταν ο Ήλιος, ο Ιαπετός, η Ρέα, η Θέμη, η Μνημοσύνη. Το ζευγάρι της Γης και του Ουρανού απόκτησε ακόμα τους Κύκλωπες. Ο πρώτος Κύκλωπας που τον έλεγαν Βρόντη ήταν η προσωποποίηση της βροντής, ο δεύτερος, ο Στερόπης, ήταν η προσωποποίηση της αστραπής και ο Αργης η προσωποποίηση του κεραυνού. Ήταν και οι τρεις πελώριοι, με ένα μόνο μάτι στο μέτωπο, φοβεροί στην όψη και παντοδύναμοι.

Γεννήθηκαν ακόμα από τη Γη και τον Ουρανό τρία φοβερά τέρατα, οι Εκατόγχειρες, πλάσματα δηλαδή που είχε το καθένα τους εκατό χέρια και πενήντα κεφάλια. Ήταν τρομερά δυνατοί και γιγάντιοι και ονομάζονταν Κόττος, Βριάρεως και Γύης.

Τελευταίον απ' όλους η Γη απόκτησε τον Κρόνο. Ο Ουρανός ονόμασε τα παιδιά του Τιτάνες. Αλλά ήταν ένας άστοργος, ένας σκληρός πατέρας. Επειδή φοβόταν ότι κάποιο από τα παιδιά του θα του έπαιρναν τη θέση, ένα - ένα όταν γεννιόταν το φυλάκιζε στα τάρταρα, στα βάθη δηλαδή της γης όπου υπάρχει πυκνό και αδιαπέραστο σκοτάδι. Εκεί έκλεισε όλα τα παιδιά του και ησύχασε πια, σίγουρος ότι θα έμενε ο μόνος κυρίαρχος του κόσμου.

Όμως δεν υπολόγισε τη Γη. Η Γη ήταν μητέρα, η πρώτη μητέρα που πόνεσε για τη σκληρή και άδικη μοίρα που βρήκε τα παιδιά της από τον ίδιο τον πατέρα τους. Υπόφερε και βογγούσε μέρα - νύχτα και η απελπισία της έγινε σιγά-σιγά μίσος φοβερό για τον Ουρανό. Αποφάσισε να τον εκδικηθεί για να ελευθερωθούν τα παιδιά της και βρήκε τον τρόπο. Γέννησε στα σπλάχνα της το γκρίζο σίδερο που ως τότε ήταν άγνωστο. Με το σίδερο κατασκεύασε ένα πελώριο δρεπάνι. Είπε τότε στα φυλακισμένα παιδιά της δείχνοντάς τους το φοβερό όπλο:

- Αν θέλετε να αλλάξει η μοίρα σας και να μη ζήσετε αιώνια στη σκοτεινή φυλακή σας, πρέπει να βρείτε το θάρρος και ν' αντιμετωπίσετε τον σκληρό σας πατέρα. Μ' αυτό το όπλο πρέπει κάποιος από σας να τον χτυπήσει.

Τα παιδιά της γης δείλιασαν. Πώς θα μπορούσαν να τα βάλουν με τον πανίσχυρο πατέρα τους έστω και αν κρατούσαν το όπλο που τους έδινε η μητέρα τους;

- Λοιπόν; τα ρώτησε η Γη. Ποιος από σας θα πάρει την απόφαση να χτυπήσει τον Ουρανό;

- Εγώ!

Εκείνος που μίλησε ήταν ο Κρόνος, το μικρότερο από τα παιδιά της.

- Εσύ παιδί μου; του είπε συγκινημένη η Γη.

- Ναι! απάντησε με άγρια αποφασιστικότητα ο Κρόνος. Αμέσως τώρα! Δώσε μου το δρεπάνι.

- Μη βιάζεσαι, τον συμβούλεψε η Γη. Πρέπει να περιμένεις να με σκεπάσει η σκοτεινή Νύχτα.

Τότε θα χαμηλώσει ο Ουρανός να με αγκαλιάσει. Είναι η πιο κατάλληλη στιγμή να τον χτυπήσεις. Πρόσεχε όμως παιδί μου. Να τον χτυπήσεις ξαφνικά και με δύναμη πριν προλάβει να σε δει. Αν σε πάρει είδηση ή αν αστοχήσεις στο χτύπημά σου, αλίμονο σε όλους εσάς και σε μένα. Δεν πρόκειται να βγείτε ποτέ από το πυκνό σκοτάδι και ν' αντικρίσετε το γλυκό φως της ημέρας.

Ο Κρόνος με το δρεπάνι στο χέρι περίμενε. Κι όταν πια νύχτωσε, η Γη τον βοήθησε να βγει στην επιφάνεια. Εκείνη τη στιγμή ο Ουρανός χαμήλωνε ανύποπτος για ν' ανταμώσει τη Γη. Κι όταν την άγγιξε, ο Κρόνος με σιγουριά και γρηγοράδα σήκωσε το φοβερό σιδερένιο δρεπάνι και χτύπησε.

Ενα κομμάτι από το σώμα του ουρανού κόπηκε και ο φοβερός πατέρας, μ'ένα άγριο ουρλιαχτό από τον πόνο που δοκίμασε, ξεκόλλησε από τη Γη και τινάχτηκε ψηλά, πολύ ψηλά. Και από την βραδιά πια εκείνη, δεν τόλμησε να κατεβεί και ν' αγγίξει τη Γη. Ο Κρόνος, ο μικρός γιος του τον νίκησε και πήρε τη θέση του. Αυτός τώρα πια θα ήταν ο κυρίαρχος του κόσμου.

Το κομμάτι από το σώμα του Ουρανού έπεσε στη θάλασσα, κοντά στο νησί των Κυθήρων. Το αίμα έγινε κατάλευκος αφρός και το σκέπασε. Τα κύματα το έσπρωξαν μακριά, πολύ μακριά και όταν έφτασε κοντά στο νησί της Κύπρου, μέσα από τον αφρό που σκέπαζε το κομμάτι του Ουρανού, βγήκε μια πεντάμορφη γυναίκα, η ομορφότερη απ' όλες τις γυναίκες. Ήταν η θεά Αφροδίτη. Και πήρε αυτό το όνομα γιατί βγήκε μέσα από τον αφρό.

Λίλυ Νιώτη
Εκδόσεις Στρατίκη

_________________
Εν οίδα ότι ουδέν οίδα.....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
ΟΛΥΜΠΙΟΙ ΘΕΟΙ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: ΕΛΛΑΔΑ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ :: ΗΜΙΘΕΟΙ-ΘΕΟΙ-ΗΡΩΕΣ-ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ-
Μετάβαση σε: